ΣΝΤΟΥΠ

ΑΥΤΌΣ ΠΟΥ ΧΑΙΡΕΤΑΕΙ ΑΠΌ ΤΟ ΠΑΡΆΘΥΡΟ ΕΊΝΑΙ Ο ΦΑΝΤΆΡΟΣ

όπως θα έλεγε ο Δημ. Σ. ήπια τον κώλο μου. Χθες, στο πάρτι του Ανδρόνικου. Δεν πίνω γενικά οπότε εντυπωσιάζομαι όταν το κάνω. Λοιπόν, ξεκίνησα με σανγκριά και αναρωτιόμασταν με την Κωνσταντίνα, εφτά σανγκριές αργότερα, γιατί δεν ήρθε το σντουπ. Πού είναι το σντουπ? λέγαμε.
το σντουπ είναι όταν ξαφνικά το αλκοόλ σε βαράει, σε πιάνει. λοιπόν, αφού χορέψαμε κέρατα ηλεκτρονικής μουσικής εντελώς αγνώστων σε μένα συγκροτημάτων καθώς και μια διασκευή του Μισιρλού, δις, (έφαγα κόλλημα) ενόσω ο διάσημος Φαντάρος (που φυσικά δεν είναι καθόλου Φαντάρος) προσπαθούσε να αναπτύξει τη θεωρία του για τη μη ύπαρξη και ένας άλλος ισχυριζόταν ότι έχω περισσότερη πλάκα ξεμέθυστη απ' ότι μεθυσμένη, και ότι το 36 νούμερο παπούτσι σε γυναίκα είναι μεγάλο (!!) ήρθε το σντουπ!
Αφήστε με να σας μιλήσω για το σντουπ. Ξαφνικά όλα γυρίζουν, γελάς ακατάσχετα και πέφτεις σε έναν καναπέ και είσαι σχεδόν κοιμισμένος και απόλυτα ευτυχισμένος ενόσω γύρω γίνονται διάφορα που δε σε ενδιαφέρουν. Μετά τρεκλίζεις λίγο, και φιλάς όλο τον κόσμο επειδή αγαπάς όλον τον κόσμο και νομίζεις ότι όλοι είναι φίλοι σου. (Φτωχή και ανόητη, είναι ο χαζός συναισθηματισμός του αλκοολικού). Βέβαια, σ αυτό το πάρτι ίσως και να ναι αλήθεια, ίσως και όλοι να 'ναι φίλοι σου. Ει, τότε δεν πειράζει που έγινες ρόμπα! (Φτωχή και καθηλωμένη σε μια μεταφοιτητική παρείστικη φάση, ΠΟΤΕ δεν είναι όλοι φίλοι σου.)
όλα αυτά στην Αγία Μαρίνα, στο φοβερό σπίτι του Ανδρόνικου, με θέα το φεγγάρι τη θάλασσα και το αεροδρόμιο, και 2 ντιβάνια στο μπαλκόνι που αξιοποιήθηκαν πλήρως από άλλους σντουπαρισμένους.
Ο Λεονάρντο ήταν πάντως κύριος και καθόλου μεθυσμένος και φλέρταρε μέχρι τελευταία στιγμή την Ποδάρες. αν υπάρχει θεός η Ποδάρες θα του κάτσει. (η Ποδάρες είναι κούκλα)
Ένας φίλος με πήγε στο σπίτι. τι θα γινόμασταν χωρίς τους φίλους μας;
διάλογος-
Είμαι πολύ γελοία;
όχι.
είμαι λίγο γελοία;
όχι
Είμαι πολύ γελοία;
Όχι.
το λες για να μην αισθάνομαι άσχημα.
όχι.
Είμαι πολύ γελοία;
ναι.
Αχά.
Γιατί παίρνεις τις αρνητικές απαντήσεις ως σωστές;
Θα μας κάνεις ψυχανάλυση τώρα; Είμαι λίγο γελοία;
Ναι. Εντάξει;
όχι, μου έχουνε πει ότι είμαι κουλ μεθυσμένη.
Είσαι κουλ μεθυσμένη.
Οκέυ, μπορείς να φύγεις.
Υ.Γ. Τα ΜΙΣΙΡΛΟΥ και LOVE IN A TRASH CAN των RΑVEONNETES, πρέπει δια νόμου να παίζονται σε όλα τα πάρτι.

AYTH POY EXANE TA PARTY

Ειμαι η μαμούχαλη της χρονιας.
Εχασα ki αλλο παρτυ.
Εγινε χθες στο Μουσείο Μπενάκη, με την απονομή των βραβείων του περιοδικού ''Διαβάζω''. Ελαβα και συλλυπητήριο ιμειλ, σ' αυτο σημειο εχω φτάσει. Μα ποσο δυσκολο ηταν πια να παρω ενα τρενο, ενα αεροπλανο απο Θεσ/νίκη;

Λεει λοιπον το συλλυπητήριο
""Θα σε στενοχωρήσω, ηταν σούπερ. Μη φανταστείς ότι έγινε το τρομερό κεφι, μπαααα!, αλλά απλά ήταν όλοι εκεί και γελάσαμε, σαχλαμαρίσαμε και τα ρέστα.
ΗΤΑΝ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΕΝΝΟΩ ΟΛΟΙ.
Οσο για τα βραβεία, θα τα δεις στις εφημερίδες, ο ένας ήταν παλι ο Σουρούνης, ήταν και η λένα κιτσοπούλου που έγραψε τις ΄΄νυχτερίδες'', το έχεις διαβάσει;
ελπίζω να είσαι καλά και να συνεχίζεις τα φοβερά μπάνια σου
τι να κάνουμε, άλλοι στα πάρτια και άλλοι στα πελαγα, όλα δεν μπορεί να τα έχει κανεις μαζί και ταυτοχρόνως... "

ΣΟΥΡΟΥΝΟΜΑΝΙΑ--Ο ΣΟΥΡΟΥΝΗΣ ΠΗΡΕ ΞΑΝΑ ΜΑΝΑ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ. (ΤΟ ΕΙΧΕ ΠΑΡΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΕΝΑ ΜΗΛΟ) ΕΥΤΥΧΩΣ ΑΠ' ΟΤΙ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟς ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΔΕΚΑΤΑ.
Ο ΚΟΥΜΑΝΤΑΡΕΑΣ ΠΗΡΕ ΠΑΛΙ ΜΙΣΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ. Η ΚΙΤΣΟΠΟΥΛΟΥ ΠΡΩΤΟΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝΗΣ. ΑΥΤΑ ΞΕΡΩ ΑΥΤΑ ΓΡΑΦΩ. ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΨΑΞΤΕ ΣΕ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΑ ΜΕΡΗ.

ΑΦΟΥ ΣΟΥ ΕΙΠΑ, ΝΑ ΠΑΣ

αλλο μερος, άλλο παρτυ. ασχετο -αλλα καλοκαιρινο, ε;

Εχασα το παρτυ της χρονιάς. Οπως μου το περιγράψανε ειχε τρελλο κεφι, φοβερή διάθεση για επικοινωνία και την πιο αγαπησιάρικη ατμόσφαιρα ever, τιγκα λεμε στα καλά vibes.
Λογοτέχνες λιωμα απο τον ήλιο αγαπώντες αλλήλους! Απίστευτο. Κατι εκανε η Λωρη- πάλι.
Μάγια;
Και τι περιειχαν εκεινα τα σουβλάκια μοτσαρέλας; Έκστασυ?

Ειχα αγορασμενο εισιτήριο απο αυτα που δεν αλλάζουν, ειχα ραψει φορεμα (ΟΚ, πλακα κανω), ειχα τηλεφωνηματα που ρωτούσαν αν θα παω.
Μεσημεριάτικα στο Λαυριο, λεγαμε, σα βαφτίσια θα είναι, λέγαμε... Και ποιος ξυπναει πρωι πρωι, λέγαμε.
Η Ζ. που το έχασε λογω μεσης, συνοψίζει "κρίιιμα που δεν πήγαμε, λοιπόν... μου αρέσουν αυτά τα σάλια εμένα, τύπου σαν να μας αμολήσανε σε παιδότοπο, μου αρέσει όταν χαλαρώνουν τα ήθη ... γενικώς...."'
Α, Ζ. πώς την πατησαμε έτσι;

υγ. Ο Σουρούνης -καταμεσημερο, ντάλα ο ήλιος στο τεχνολογικό πάρκο Λαυρίου- το πήρε το βραβείο. Εννοώ το βραβείο του περιοδικού ΝΑ ΕΝΑ ΜΗΛΟ για το καλύτερο μυθιστόρημα της χρονιάς, τον λόγο για τον οποίο εγινε το όλο παρτυ. Ας δημοσιευσω και τη short list. Πρωτα οι κυρίες.

Ελένη Γιαννακάκη «Τα χερουβείμ της μοκέτας»
Αντζελα Δημητρακάκη «Το μανιφέστο της ήττας»
Πέτρος Τατσόπουλος «Η καλοσύνη των ξένων»
Αντώνης Σουρούνης «Το μονοπάτι στη θάλασσα»
Αλέξης Σταμάτης «Αμερικάνικη φούγκα»